Sedona
16 augustus 2024 - Sedona, Arizona, Verenigde Staten
Goedemorgen lieve lezers,
Het is nog maar kwart voor 8 's avonds en ik zit al in bed te typen. Ik ben op en we hebben helemaal niet veel gedaan vandaag. Begin bij het begin, ergens tussen 7 uur/half 8 werden we vanochtend wakker. Rustig opstarten en naar het ontbijt, dat viel een beetje tegen. Geen pindakaas voor Lars en geen wafels voor Kenzi. Dus zijn ze even naar de hotelkamer gegaan om wat pasta en pindakaas op te halen. Dan konden ze allebei een broodje eten. En zo hadden we toch allemaal onze buikjes gevuld. De spullen werden gepakt want we wilden vandaag een hike doen, geen hele lange, maar toch... We wilden naar Cathedral Rock hiken, dat zou 0,9km zijn met een hoogteverschil van 118m. Dus dat zouden we allemaal wel moeten kunnen.
Eerst met de auto naar een parkeerplaats, daar de shuttlebus pakken naar de trailhead. We begonnen redelijk vlak, dus dat was te doen. Helaas wel veel vol in de zon, wat het extra zwaar maakte. Toen begonnen de trappen te komen, heftig mensen, nog steeds vol in de zon. Toen kwamen we bij het slickrock deel, wat normaal gesproken prima te doen is. Maar dit ging wel heel steil omhoog, daar had ik echt moeite mee. Want nog steeds vol in de zon... Kenzi had het ook moeilijk en had niet veel zin meer. Toen we al een behoorlijk eind geklommen waren zag ik dat het nog steiler zou worden. Dus ik besloot dat ik niet verder wilde en Kenzi ging ook niet meer. We hebben allebei een plekje in de schaduw gevonden en hebben zitten wachten op Stephan en Lars die wel verder gingen. Zij zijn net niet helemaal bovenaan geweest en vertelden dat het inderdaad nog steiler en enger was, dus dat het goed was dat we gestopt waren. Maar nu moesten we weer naar beneden en daar zag ik al de hele tijd tegenop. Maar dat viel uiteindelijk ontzettend mee, gewoon de derrière gebruiken en dan kom je er wel... Lars en Kenzi waren vooruit gelopen en waren al een poosje beneden. Stephan wachtte telkens op mij, dat is wel fijn.
We hebben even zitten wachten en toen kwam de shuttlebus ook alweer, die bracht ons weer naar de auto en zo zat deze hike er weer op. Ik baalde van mezelf, maar weet ook dat ik het op dat moment echt niet zag zitten. We zijn doorgereden naar Slide Rock State Park, hier is door het water een natuurlijke waterglijbaan ontstaan, hier hebben voornamelijk Kenzi en Stephan zich prima vermaakt. Lars is even het water in geweest en besloot toen dat hij zijn haar niet nat wilde hebben. Dus die bleef bij mij zitten, ik ben sowieso niet van de waterattracties en dit dus ook niet. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet geniet hoor... Van de mensen om me heen, van Kenzi die zichzelf vermaakt en alleen naar de rots gaat om er af te springen, van de bijna tamme vlinders.
Het was op een gegeven moment tijd om te lunchen, dus weer terug naar de auto. Daar vlakbij zaten een heleboel picknicktafels, daar hebben we er eentje gevonden die volledig in de schaduw stond. Die was voor ons, heerlijk zitten hier. Ik wist het wel, Stephan en Kenzi mochten met z'n 2-en terug naar het water, ik bleef hier (en ik wist dat Lars dat ook wel zou willen). Dus lekker gegeten met ons allen en toen zijn Stephan en Kenzi weer naar het water gegaan, waar ze zich weer prima hebben vermaakt, wat ik hoorde van Stephan. Lars en ik hebben lekker in de schaduw gezeten en niets bijzonders gedaan. We hadden een tijd afgesproken dat Stephan en Kenzi weer bij ons zouden zijn en ze waren er ook mooi op tijd weer. Nu konden we in de hete auto stappen en terug naar het hotel.
Daar hebben we allemaal onze zwemspullen aangetrokken, als we die al niet aan hadden en zijn we naar het zwembad gegaan. Afkoelen lukt niet, het water is warm. Maar toch fris genoeg om iets te kunnen afkoelen, dus ik ben een hele poos in het water geweest, heerlijk... Daarna in de schaduw op een ligbedje en daar ben ik in slaap gevallen en dat schijnt te horen zijn geweest, hahaha... Toen ik wakker werd vonden we het tijd om naar de kamer te gaan, even opfrissen en echt afkoelen. We wilden aan het eind van de middag naar het centrum van Sedona, daar zitten vele winkeltjes en restaurantjes dus daar wilden we wel even kijken.
We zijn daar naartoe gereden, hebben de auto geparkeerd en zijn lopend naar wat winkeltjes geweest. Als restaurant kozen we voor Oaxaca, een Mexicaans/Amerikaans restaurant. Ik dacht, daar is voor ons allemaal wel wat te krijgen, dat was ook zo. Kenzi en ik hebben fajita's gedeeld, die Stephan later ook heeft helpen weg krijgen (wat niet is gelukt), Stephan had (soft)taco's met pulled chicken en Lars chickentenders. Het smaakte allemaal heerlijk... Lars en Kenzi hebben wel wat ruimte overgelaten want ik zag dat er een Coldstone Creamery zat, daar konden ze dan nog een ijs(je) krijgen. Eerst zijn we nog verder door het centrum gelopen en toen op zoek naar de Coldstone. Want ja, net als met dat restaurant, ik had het ergens gezien, maar wist niet waar het was... Gelukkig hebben we het gevonden en hebben ze allebei een ijsje gehad. Het was nu weer tijd om naar het hotel te gaan, waar we nu zitten. Inmiddels is het 10 over 8, ik heb hoofdpijn en ben moe. Maar ik ben bang dat als ik nu ga slapen dat ik om 4 uur wakker ben... We zien wel hoe we de avond door gaan komen... Komt vast goed.. Jullie allemaal een fijne dag vandaag, wij hebben morgen nog 1 dag Sedona en hebben een korte hike op de planning staan, hopen dat die beter gaat dan die van vandaag...
Maar wat leuke foto's en filmpjes weer. En natuurlijk ook de prachtige verhalen. Blijf er lekker van genieten met z'n allen.
Tot morgen.