Joshua Tree

Goedemorgen lieve lezers,

Nee, dan heb ik het niet over het album van U2, want die stond (inmiddels staat die bewuste tree al niet meer) ergens in de nabijheid van Death Valley...

Laten we bij het begin beginnen, de nacht... Nou, dat was geen goede kan ik je wel zeggen. We hebben 2 twijfelaars in de kamer staan en dan heb ik het niet over personen, maar over bedden. En dat is echt te smal hoor, Stephan duwde me een paar keer bijna het bed uit. Echt te weinig ruimte en te warm om te dicht bij elkaar te liggen... De jongens hebben prima geslapen hoorde ik... Toen we eenmaal wakker waren begon het standaard ochtendritueel, we hebben ook gelijk onze spullen voor vandaag gepakt, want we gaan na het ontbijt gelijk door. Er zit namelijk geen ontbijt bij dit motel, dus we gaan (hoe vervelend) bij Denny's ontbijten.

Daar waren de jongens wel voor te porren en Kenzi en ik bestelden hetzelfde en Lars en Stephan ook. Kenzi en ik crépes met room en aardbeien en Stephan en Lars 3 American Pancakes met banaan en chocolatchips. Daar krijg je dan standaard ei, bacon (of worstjes) en hash browns bij. Dat is veel kan ik je zeggen!!! Dat ging bij ons allemaal ook niet op hoor, maar toch, samen delen was ook niet genoeg geweest, dus we passen ons al aardig aan aan de enorme porties... Tijdens het eten werd Kenzi niet lekker, hij kreeg buikpijn. Stephan dacht dat dat kwam omdat hij in 1x een grote bel Lemonade had opgedronken, maar dat was niet zo. Wat het wel was weten we niet, maar hij knapte niet echt op.

We stapten wel gewoon in de auto en zijn richting Joshua Tree NP gereden. Ik reed, Stephan had Kenzi al een ziplock-zakje gegeven voor het geval dat... En dat was maar goed, want dat geval gebeurde ook. Net toen ik op de snelweg reed kwam zijn hele ontbijt weer eruit. Gelukkig hebben ze hier hele grote ziplock-zakjes. Het ging er ook netjes allemaal in, dat scheelt ook. Zodra ik de snelweg af was (ik hoefde maar 3 mijl op de snelweg) ben ik ergens gestopt, daar hebben we Kenzi even wat water gegeven om zijn mond te spoelen en we hebben het zakje even goed afgesloten (ik bedenk me nu, ik hoop maar dat Stephan het zakje ook heeft weggegooid). Kenzi was er helemaal weer, hij kreeg weer praatjes voor 10, zo kennen we hem... Een slokje cola tegen de mogelijke misselijkheid en we zijn weer op pad gegaan.

Na een kleine 3 kwartier rijden waren we bij het visitorcenter van JTNP, daar zijn we even binnen gaan kijken, voor stempels en een magneetje... Daar hoorden we ook dat er vanavond een Blue Moon is, ben benieuwd. Een ranger sprak ons aan, ze had voor de jongens 2 boekjes voor het junior-ranger-program. Dat hebben ze allebei nog nooit gedaan, omdat we eigenlijk altijd onze eigen weg vinden in een NP. Maar deze ranger zei dat ze een paar opdrachten "moesten" doen en dat ik vast de badges kreeg en dat ik ze dan in kon zweren. Want junior rangers moeten altijd een eed afleggen bij een echte parkranger, dat doen ze altijd wel leuk. Ik heb ze in de auto laten zweren dat ze de hele dag goed zouden kijken of ze ook slangen of spinnen zagen en dat zouden melden bij mij (mijn angsten). Nadat we leuke magneetjes gevonden hadden en lol hadden gehad met de vrouwen achter die balie. Ze stonden een soort "Goedemorgen Nederland" te doen, waar wij om moesten lachen en hebben proberen uit te leggen wat dat is. Dus dikke lol... Daarna zijn Kenzi, Lars en ik nog even naar een souvenirshop geweest waar Kenzi weer wat gekocht heeft (die komt me met een boel souvenirs thuis) maar deze keer een klein snoepje met 'prickly pear" smaak en een simpel portemonneetje (want zijn Amerikaanse dollars zitten al de hele vakantie in een ziplockzakje (hahaha, een andere hoor)...

Toen was het tijd voor ons om het park echt in te gaan. We zijn hier wel een keer vaker geweest, maar nog niet via deze ingang. Dit park is vooral woestijn, met hier en daar een heleboel Joshua Trees, Yucca's en andere cactussen. Ook zijn er op sommige plekken wat rotsen en grote stenen "neergelegd" en dat is het eigenlijk wel. Dat klinkt heel onaardig, dat besef ik. Maar ons hart ligt toch echt in Utah (en ook Arizona) want rode rotsen. Het was hier ook echt te heet om te gaan hiken, een korte wandeling was al bijna te veel. We hebben een paar keer over een klein stukje gedaan. En bij de eerste was ik ook wel aangenaam verrast, maar toen we verder liepen was het weer recht toe recht aan over een pad. Misschien moet je voor de echte mooie natuur verder wandelen, maar wat ik al zei, veel te warm en vol in de zon... We hebben ons een paar uur prima vermaakt, we hebben zelfs nog een plekje gevonden voor onze laatste picknick. Maar daarna waren we er ook wel klaar mee.

We zijn er aan de zuidkant uit gegaan, hebben onze weg gezocht naar een Target. Daar wilde ik de hotsauce van Danny Wood halen, bleek dat die alleen online te bestellen zijn... Dan maar een keer via Amazon proberen... Wel heb ik er 2 T-shirts gescoord, Lars 1 T-shirt en Kenzi een Dogman boek (de nieuwste, dus hij is gelijk begonnen me lezen). Daarna zagen we aan de overkant een Trader Joe's en die verkopen de puntjes van de Cornetto's (weet je wel, waar alleen de chocolade in zit). Dat had ik gezien bij een reizend gezin dat ik volg op YouTube, dus dat had ik Kenzi beloofd. Ondertussen had Kenzi ze ook al een keer bij de Action gehaald, hahaha...

Na Trader Joe's zijn we naar het hotel gereden alwaar we heerlijk bij het zwembad zijn gaan liggen. Deze keer lag er ook een man alleen en die begon op een gegeven moment een praatje met ons. Hij vroeg zich af waar we vandaan kwamen, bleek dat hij wel eens in Amsterdam geweest was. En zo zit je een poosje te kletsen en biedt hij je aan om een Margerita te maken. Dat leek me niet verstandig dus daar heb ik vriendelijk voor bedankt, we moesten nog weg met de auto. Ik blijf het geweldig vinden hoe makkelijk je een praatje kan maken met onbekende mensen hier in Amerika. Gewoon even kletsen en weer door.

We hebben besloten om te gaan eten bij Elmo's (eigenlijk Elmers, maar ik had Stephan verkeerd verstaan), dit blijkt dus eigenlijk een soort Denny's te zijn, goed eten voor niet al te veel geld. We hebben allemaal onze buikjes goed gevuld en zijn weer naar ons motel gegaan. We zijn nu in afwachting van de Blue Moon, ik laat het jullie nog wel weten...