Delicate Arch

Goedemorgen lieve lezers,

Vanochtend ging de wekker al om half 7, want we kregen teveel een vakantiegevoel, hahaha... Nee hoor, we wilden vandaag de hike naar Delicate Arch doen en we wilden dat zo vroeg mogelijk doen, zodat het niet het warmste moment van de dag zou zijn... Dus, nadat we allemaal enigszins wakker waren en ontbeten hadden (wat een drukte zo op de vroege ochtend) zijn we richting Arches NP gereden.

Voor dit park moet je een tijdslot reserveren en dat hadden we gedaan voor vandaag en ook voor morgen, we mogen tussen 8 en 9 naar binnen. Om 1 minuut over 8 reden we naar binnen toe. En zijn we in 1 streep doorgereden naar Wolfe ranch, waar de hike naar Delicate Arch begint. Het was al redelijk druk op de parkeerplaats en er waren ook al een heleboel mensen die alweer terug kwamen van de hike. Deze hike duurt ongeveer 2-3 uur en we waren rond half 9 op de parkeerplaats, dachten we dat wij vroeg waren...

We hebben onze spullen in de rugtassen gestopt, ieders 2 liter water mee en dan nog wat te eten (bananen, appels en trailmix en granolabars). En daar gingen we, vol goede moed... Het zou een hike zijn van in totaal bijna 5km, dus qua afstand prima te doen. Maar ja, wel omhoog en dat is best pittig. Dus ik liep na een paar minuten al te puffen en hijgen. Ik loop dan ook mijn eigen tempo en dus meestal achteraan. Wat betekent dat die mannen meer pauzes hebben, hahaha... Het eerste stukje gaat over een vlak pad, daarna een aangelegd pad redelijk stijl omhoog met een paar switchbacks er in. Daarna geleidelijk omhoog via een pad. Toen kwamen we bij het zwaarste deel, de slickrock die ons echt de hoogte in zou voeren. Die was erg pittig, ook Kenzi had het erg zwaar, want zijn knie deed pijn. Dus wij "huppelden" vrolijk achter die andere 2 aan. Uiteindelijk waren we boven en volgde er nog een onduidelijk pad door wat mul zand en over nog meer slickrock. Vanaf hier was het ook echt ontzettend mooi. Daarna kom je bij de laatste 183 meter, die voert je over een smalle richel langs de bergwand. En als je dan de bocht om komt is daar de Delicate Arch!!! De hele weg heb je 'm niet gezien en zo ineens is 'ie daar. Samen met tientallen andere mensen sta je te kijken. Je kan zelfs in de rij gaan staan om eronder te gaan staan voor een foto, hartstikke leuk, hebben we dus niet gedaan...

We hebben hier denk ik ruim een half uur/drie kwartier gezeten, rondgelopen en genoten van de mooie natuur en het boegbeeld van de staat Utah... Toen was het wel weer tijd om terug te gaan naar de parkeerplaats. Dit duurde ongeveer een uurtje en was minder pittig omdat het omlaag ging (en ik dus minder buiten adem was) maar ook wel weer pittig omdat ondertussen de zon was doorgekomen en de temperatuur dus aan het oplopen was. Na 2,5 uur waren we weer terug op de parkeerplaats, daar hebben we even alle tekorten aangevuld. We moesten even bijkomen, nou ja, Lars, Kenzi en ik moesten bijkomen. Stephan had de smaak te pakken en kon er nog wel zo 8km bij aan plakken zei hij. We besloten dat we niet verder het park in gingen rijden maar op de terugweg nog een paar stops mee zouden pakken.

Eerste stop was bij de Window-section, Kenzi was ondertussen in slaap gevallen, dus besloten we dat Stephan en Lars even alleen gingen en ik bij Kenzi in de auto zou blijven. Ik vond het ook wel even goed en wilde ook bijkomen. Mijn rug gaat goed zolang ik in beweging ben, maar als ik een poos in beweging ben geweest en ik zit dan, dan voel ik zo de energie wegstromen. Dus ik kon het ook wel even gebruiken om te blijven zitten. Lars en Stephan hebben dus even samen gekeken bij de North Window en de South Window en hebben daar ook foto's gemaakt... Toen ze terugkwamen werd Kenzi ook net wakker en besloten we om te gaan lunchen bij het eerstvolgende plekje dat we konden vinden. Dat was tegenover de Balanced Rock, dus Stephan gooit even de auto van zich af (het was hier helemaal niet druk), zodat hij even de zware koelbox naar een tafel kon brengen. Staat daar zo'n oude brombeer, "interessante manier van parkeren" kregen we naar ons hoofd. Ja, zegt Stephan, even uitladen en dan zet ik 'm fatsoenlijk weg... We hebben heerlijk geluncht en zagen dat die oude brombeer nog naar meer mensen keek die volgens hem niet goed genoeg parkeerde...

Na de lunch zijn we naar Balanced Rock gereden, daar bleven Lars en Kenzi in de auto zitten en zijn Stephan en ik even om de rots heengelopen. Ben benieuwd hoelang die rots er nog blijft liggen. Hierna door naar Park Avenue, waar Stephan en ik naar het uitzichtpunt zijn gelopen en niet verder. Het was nu echt wel warm hoor. Dus we wilden bijtijds naar het hotel, zodat de jongens konden zwemmen. Enige stop was het visitorcenter, hier wilden we de permits ophalen voor de hike van morgen. Dan moet je eerst allemaal info geven (vnl. over de auto) en dan ga je een filmpje kijken over het gebied waar je gaat hiken. Met allemaal do's en don'ts en dan komt de ranger nog wat vertellen en die laat nog van alles zien over deze uitdagende hike. Als alles duidelijk is krijgen we de permit mee en zijn we klaar voor morgen. De jongens hebben nog weer een stempel gehaald voor in hun paspoorten en we hebben nog een paar magneten gekocht.

Toen door naar Moab, maar niet voordat we bij het toegangsbord een foto hebben gemaakt. Bij het hotel snel omkleden en naar het zwembad. Waar ik alleen even in ben geweest om af te koelen en daarna ben gaan lezen en ook nog heb liggen slapen. De jongens hebben zich heerlijk vermaakt en Kenzi had zijn energie weer terug. Tegen het eind van de middag weer terug naar de kamer, daar nog even lekker chillen. En toen hebben we besloten om te gaan eten bij Moab Grill. Eerst nog op pad om voor Lars een thermosfles te halen, zodat zijn water niet afkoelt. Hij vond ze overal te duur en heeft er nu eindelijk eentje gevonden die hij mooi vind en die qua prijs te doen was (volgens hem), dus meneer is blij... Ondertussen zagen we een restaurant dat heet "Pasta Jay's" waar het heerlijk rook. We hebben besloten om toch te gaan eten bij Moab Grill en dan morgen daar te gaan eten.

Moab Grill is echt zo'n family-owned restaurant en lekker authentiek, niet zo'n keten. Er stond van alles op de kaart, dus er was voor iedereen wel wat. We hebben dan ook heerlijk gegeten en het was (as usuall) veel te veel... Nu weer terug naar het hotel, chillen op de kamer en bijtijds slapen, want ja... Morgen gaat de wekker weer op tijd... Je moet er wat voor over hebben om mooie stukjes natuur te zien... Fijne dag allemaal...