Underwhelmed by Grand Teton

Goedemorgen lieve lezers,

Na een redelijke nacht was ik vanochtend rond 6 uur weer wakker. Best vroeg voor mijn doen, maar ik heb zoveel dat ik wil doen (voornamelijk in mijn hoofd) dat ik dan niet meer kan slapen en het liefst de jongens ook wakker maak. Maar dat doe ik niet hoor, maak jullie maar niet druk. Ik laat ze lekker slapen tot sowieso half 7.  Toch, als we op tijd weg willen moeten we ook echt wel rond die tijd ons bed uit.

Nu moesten we weer al onze spullen inpakken en de auto vol laden. En geloof me, zo groot als de auto is, hij zit nokkie-vol... Nu hebben we het zo voor elkaar dat we wel alles achterin kwijt kunnen. We zetten de koffers recht overeind in plaats van plat leggen. En dat helpt wel, nu hebben de jongens niets meer bij hun voeten staan, wel zo prettig. Al met al reden we iets na half 8 weg bij het motel, niet nadat we de eigenaar moesten beloven dat we een keer weer zouden komen. Bij de bakkerij waar we deze dagen meerdere keren zijn geweest hebben we allemaal wat lekkers uitgezocht en we konden richting Yellowstone NP. En zowaar, er was geen file, we hadden maar een paar auto's voor ons en waren zo de poort door.

In Yellowstone hebben we de Firehole Canyon Drive gedaan, een mooi stuk door granieten rotsen. Daarna ook nog de Firehole Lake Drive, die voerde ons nog langs een aantal mooie geisers en springs. Nog een laatste keer genieten van dit natuurwonder, wat heeft Yellowstone een blijvende indruk op ons allemaal achter gelaten. Het was nog een hele rit naar de zuidingang/uitgang dus we maakten nog even een stop bij West Thumb om de blazen te legen en van bestuurder te wisselen. Ik mocht het stuur weer overnemen en ja hoor, u raadt het al, er waren weer wegwerkzaamheden en we stonden weer 20 minuten stil. Onze buurvrouw die voor ons stond zat heerlijk van haar muziek te genieten en daar genoten wij dan weer van...

Uiteindelijk mochten we weer verder en stopten we bij het toegangsbord van Grand Teton NP (er zit 5 mijl tussen de 2 NP's). Bij het bord weer een foto gemaakt en Stephan nam weer het stuur over. Bij het visitor center zijn we gestopt, hebben we een krantje opgehaald, stempels voor de jongens en magneetjes voor onszelf. We besloten om naar Oxbow Bend te rijden om te kijken of we wildlife konden vinden. Hier waren we 13 jaar geleden ook, maar toen hebben we langs de grote weg de auto neergezet en gekeken. Nu vonden we een dirt-road die we afgereden zijn, geen wildlife gezien, maar dit was wel een mooi (RUSTIG) stukje. Nu wilden we een picknickplekje zoeken en daarna wilden we naar de Hidden Falls hiken (een stukje van zo'n 7 km). We hadden al wel begrepen dan met de boot zo'n 1,5 wachten zou zijn, dat wilden we niet, vandaar die langere hike.

Toen we bij de parkeerplek aankwamen zakte de moed ons in de schoenen, wat een drukte!!! Geen parkeerplek te vinden, helemaal niets ook niet na een poosje wachten en/of rondrijden. We hadden allebei de pé in kan ik je zeggen, want de Tetons hadden we ook nog niet gezien. Die hadden zich verstopt in de rookontwikkeling van de bosbranden uit Oregon, Californië en Canada. Daarom ook de titel, we waren underwhelmed. We weten allebei hoe het park er ook uit kan zien en als je die gave bergketen niet ziet is Grand Teton niet heel bijzonder.

Dus we zijn verder gereden, hebben ergens in de zon zitten picknicken en nieuwe plannen gemaakt. Want ja, dat wil ik dan wel. Als het één niet kan, dan wel graag iets anders... We zijn naar Mormon Row gereden, daar staan een aantal oude gebouwen, waaronder een schuur, die heel vaak als foto gebruikt wordt voor Grand Teton. Want ja, je ziet die Teton-range dan zo mooi op de achtergrond. Dat was nu dus ook niet, maar wel grappig om het eindelijk in het echt te zien. Tuurlijk wel foto's gemaakt, die bergen phototshoppen we er wel in, hahaha...

Het was wel tijd om naar het hotel te gaan, we konden al inchecken en hebben onze spullen naar onze kamer gebracht. Daar zijn we allemaal op bed gaan liggen/zitten en ik heb zelfs nog even geslapen, heerlijk... Toen ik wakker werd hebben we eens even uitgezocht waar we wilden eten. We hadden allebei een Mexicaan gezien die goede recensies had, dat leek ons wel wat. En dan zouden we gelijk wat boodschappen doen bij Albertsons, daar hebben alles gehaald en toen op zoek naar de Mexicaan. Navigatie aangezet en gaan, vlakbij de Albertsons zou het moeten zijn. Eenmaal aangekomen op de locatie was er niets te vinden. Een paar rondjes gereden, niets gevonden. Ik heb Google-maps erbij aangezet, nog steeds niets gevonden. Uiteindelijk zagen we iets dat het misschien zou kunnen zijn, maar het zag er een beetje shabby uit. Dus hebben we besloten om dan toch maar naar Bubba's Bar-B-Que te gaan. Hier hebben we 13 jaar geleden met mijn ouders ook gegeten. We waren mooi op tijd, na ons stond er ineens een hele lange rij. De jongens bestelden allebei de chicken tenders, maar toen het eten kwam lag er voor Lars ineens een halve kip op zijn bord. Die heeft ze weer meegenomen en zo'n 5 minuten later had hij het juiste eten voor zijn neus staan. We hebben allemaal heerlijk gegeten en die Lars, toen het eten kwam zei hij dat het zoveel was, dat zou hij vast niet op krijgen. Nou is dat ook niet helemaal gelukt, maar hij bleef maar dooreten. Hij vond het zo lekker zei hij... En ook Kenzi vond het lekker, maar hij was vooral gek op de gepofte aardappel en heeft die helemaal opgepeuzeld. Stephan had een soort rookworst en pulled chicken en zijn bord ging ook leeg. En ik had trout en ook mijn bord ging leeg. Dus dit restaurant is zeker een aanrader...

Na het eten weer terug naar onze kamer, de jongens hadden willen zwemmen. Maar het zwembad bleek alleen een hottub te zijn, dus ze waren ietwat teleurgesteld. Morgen een nieuwe kans...

We hadden dus een iets mindere dag, maar na zoveel mooie dagen is dat niet zo heel erg, toch? Morgen rijden we naar Vernall, een lange rijdag weer... Hopen dat we dan weer WiFi hebben en we onze avonturen kunnen delen....