Goedemorgen

Zo, na een korte nacht ben ik er weer. Het is hier 6 uur, ik heb vannacht ieder uur gezien. En sommige uren zelfs 2x. Dus ik vind het genoeg geweest. Helaas maak hierbij (per ongeluk, echt waar) de rest ook wakker. Maar laat me bij donderdagochtend beginnen.

Want toen begon voor ons de reis. Kwart voor 6 ging de wekker en ik lag nog even wakker te worden in bed. Wilde me net aan gaan kleden, kwam Lars onze kamer binnen lopen. Aangekleed en al, of we nou een keer ons bed uit kwamen. Jaja, rustig aan jongen. Dus zo kwamen we allemaal op ons eigen tempo op gang en toen we aan het ontbijt zaten kwamen mijn ouders er al aan. Die zouden ons naar het station brengen. Lars had nog een lijstje gemaakt met dingen die hij nog in moest pakken (lijkt zijn moeder wel, die leeft ook van lijstjes tegen de vakantie aan). We waren ook allemaal zo klaar en iets na 7 reden we naar het station.

Daar aangekomen afscheid genomen van mijn ouders en op ons dooie gemakkie naar de stationshal. Want we waren meer dan een half uur te vroeg voor de trein. Ik ging er alleen van uit dat Stephan nog wel koffie zou willen halen, maar dat wilde hij niet. Dus hadden we tijd over en heeft Kenzi nog een mooi stukkie voor ons gespeeld op de piano in de stationshal. Op het perron aangekomen had de trein 5 minuten vertraging, als het zo'n dag zou gaan worden dachten we nog.

En ja hoor, in de trein bleek dat onze eerste vlucht ook vertraging zou hebben. Heel logisch, want het vliegtuig was een uur te laat vertrokken, kwam toch een uur eerder aan op Schiphol en zou toch vertraging hebben. Maar voordat we op Schiphol waren was die vertraging ook alweer weg, dus "no problem." Ook op Schiphol waren we ruim te vroeg aanwezig. Maar we konden niet online inchecken en wilden dat vast vragen. Dat konden we bij een kiosk doen zei de medewerkster. Maar daar kregen we dezelfde melding, dus moesten we toch later naar de balie toe voor het inchecken. Maar die ging pas rond 010:40 open, dus hebben we eerst maar eens bij La Place wat gedronken met een koekje erbij (en Lars een saucijzenbroodje, die volgens hem vegetarisch was). Hier hebben we even rustig gezeten en 10 minuten voor tijd naar de vertrekhal gelopen. Daar konden we aansluiten in de korte rij die naar de helpdesk moest. Met een minuut of 20 waren we onze koffers kwijt en ingecheckt voor beide vluchten. Deze rij viel alles mee.. Nu op naar de security, nu had ik al gezien dat we van te voren een tijdslot konden reserveren voor de security (ja ja echt waar). Maar dat heb ik niet gedaan, ik dacht we zien het wel. Met zo'n tijdslot zou je dan gegarandeerd binnen 5 minuten aan de beurt zijn. Nou, dat waren we nu ook, wat een rust zeg!!! Stephan was als eerste door de security, Kenzi volgde daarna. Lars had wat problemen met al zijn spullen afdoen, in bakken leggen e.d. Maar hier in Nederland is dat geen probleem, die jongen zei. Doe maar rustig aan hoor, je hebt alle tijd. Lars zijn tas kreeg nog een extra controle, dat had te maken met zijn muntgeld. Dat kunnen die apparaten niet goed lezen. Maar ook die mevrouw was zo aardig en gezellig aan de klets met ons.

Nu op naar de paspoortcontrole en omdat we een gezin waren met kinderen onder de 14 mochten we naar een andere rij en hadden we ook hier maar een paar mensen voor ons, weer minder dan 5 minuten. Deze meneer keek wel wat strenger, maar was ook vriendelijk. Wat een goed begin van de vakantie zeg. Nu eerst maar eens lunchen. We hebben een plekje gezocht en ik ben eerst wat gaan halen. Daarna Stephan en Lars en Kenzi had geen zin, die had wel wat last van spanning.

We hebben onze tijd goed besteed en zijn in alle rust naar de gate gegaan. Nog gekeken of we ergens kauwgom konden halen, want dat wilde Kenzi graag hebben voor het stijgen en landen. Maar wat blijkt nu, dat mogen ze niet achter de douane verkopen. Ik ben wel benieuwd waarom, iemand een idee? Dus hebben we maar Mentos meegenomen. Toen we bij de gate aankwamen begonnen ze eigenlijk gelijk al met boarden, dus dat is mooi. We vliegen dit jaar met JetBlue een nieuwe maatschappij voor ons. En ik moet zeggen, het is ons prima bevallen. Het was allemaal prima voor elkaar, konden ons eten al via het scherm doorgeven, wat een luxe.

De eerste vlucht duurde ruim 8 uur, maar toen we eenmaal over waren hadden we allemaal het idee dat we maar een uur in het vliegtuig hadden gezeten. We hebben ons prima vermaakt met films, appen (we hadden wifi), series kijken en eten. Het vliegtuig had een indeling van 3-3, ik zat met de kinderen aan 1 kant en Stephan aan de andere kant van het gangpad. Hij kreeg een jong stel naast zich die onderweg waren naar Orlando voor een rondreis. Daar heeft hij gezellig mee zitten kletsen. Wel kreeg Stephan op een gegeven moment de melding dat onze tweede vlucht een vertraging zou hebben van 2 uur en we daardoor dus na half 1 in Salt Lake City aan zouden komen. Daar baalden we wel van, maar ja niets aan te doen. Nog geen half uur later kregen we de melding dat de vertraging niet door ging...

In NYC aangekomen, bij de douane in de rij. Of nou ja, rij... Ook hier waren we met nog geen 10 minuten doorheen, wat heerlijk zeg!!! Dan volgt het hele riedeltje van koffers ophalen, koffers weer inleveren en weer door de douane. Hier was de rij wel iets langer, ik denk dat die iets van 20 minuten duurde. Maar hier waren ze helemaal niet vriendelijk. Stephan was er al door en die vrouw was zo aan het schreeuwen tegen Lars dat hij moest opschieten, hij deed dit niet goed en dat niet goed. Kenzi werd al geholpen door een vrouw achter hem vertelde hij achteraf. Ik werd bijna boos op die schreeuwende vrouw, doe normaal mens. Maar goed, ik heb me ingehouden. Lars zijn tas werd er weer uit gehaald. Die vrouw was een stuk aardiger. Maar we moesten na die tijd allemaal even bijkomen.

Kenzi, Lars en ik hebben wat drinken gehaald bij Jamba Juice en we konden door naar de gate. Want het boarden zou gaan beginnen, maar ook nu waren we ruim op tijd en hebben we een poosje rustig zitten wachten. Hier ging het boarden ook helemaal goed en zaten we zo op onze plekken op de een na laatste rij. Over deze vlucht valt weinig te melden, we hebben allemaal onze ogen even dicht gedaan. Lars en Kenzi hebben echt geslapen, ik ook wel wat en Stephan een klein uurtje.

Toen het vliegtuig geland was  moesten we eerst nog weer 20 minuten wachten voordat we naar de gate konden, er stond nog een vliegtuig. Oh ja, voordat we in NYC konden opstijgen hebben we eerst een uur getaxied, dat was wel echt K$#%@T. Maar goed, we zijn er. Het vliegtuig uit en op naar de koffers. Die waren er ook zo en nu naar de autoverhuur. Intussen werd Kenzi niet lekker, te moe, onregelmatig eten en jetlag, het werd hem allemaal te veel denk ik. We hebben de jongens op een bankje geïnstalleerd en zijn ons gaan melden voor de auto. Ook hier konden we zo doorlopen, wat een luxe. Alles registreren duurde wel even, maar ook dat werd geregeld door deze vriendelijk dame. Of we ons konden vinden in een GMS Arcadia (ofzo), euhm, jawel hoor!!! Die konden we dan oppikken op parkeerplek 124. Dus zogezegd zo gedaan. Auto ophalen en op naar het hotel. Deze "helse" rit van 6 minuten moesten we toch even stoppen, Kenzi moest overgeven. Dat was wel zielig, maar daarna konden we door. Bij het hotel inchecken en snel Kenzi in bed gelegd. Hij heeft nog een paar keer overgegeven en is toen gaan slapen. Ook wij zijn snel gaan slapen, want wat waren we moe!!!

Over de dag van vandaag lezen jullie morgen weer... Fijne dag allemaal, yes, we zijn er weer!!!