Goedemiddag...

Goedemorgen allemaal,

Of misschien is het inmiddels wel middag, geen idee wanneer deze blog online komt. Voor ons begon de ochtend te vroeg wat mij betreft. Ik had een bagger slechte nacht gehad, voor mijn gevoel bijna niet geslapen. Maar goed, we hebben een lange reisdag, hopelijk in het vliegtuig nog even een paar uurtjes de ogen dicht kunnen doen.

Omdat we gisteren het meeste al ingepakt hadden waren we met de rest zo klaar vanochtend. Zo begon de rit naar het verhuurbedrijf rond 8 uur. We hadden als tussenstop de IHOP in Chilliwack, op een kwartiertje van de camping. Helaas niet Kenzi zijn lievelingsrestaurant, maar het was even niet anders. Lars was nog niet helemaal fit en had ook niet veel trek. We bestelden allemaal wat lekkers. Stephan een stack of 3 pancakes, ik nam de crêpes met aardbeien en cheesecakeroom-vulling, Kenzi een waffle met oreo crumble en Lars een stack of chocolate-chocolatechip pancakes. En hoewel Lars geen honger had ging meer dan de helft op. De rest heeft ook goed zijn/haar best gedaan, maar alleen Stephan had zijn bord leeg.

Toen we betaald hadden ging de tweede helft van deze trip in, het laatste kwartiertje. Nog even tanken en de camper inleveren. En ook dat ging zo relaxed allemaal, de dame die de controle deed sprak Nederlands en dat is altijd prettig. Onze zwartwatertank was vanochtend geleegd en nog doorgespoeld met 10 liter water om er zeker van te zijn dat die leeg was. Maar toen we daar aankwamen gaf de meter aan dat de tank voor ¾ vol was. Toen Stephan dat aangaf zei ze, daar kun jij dan niets aan doen, dat is dan nu ons probleem. Dat had ze ook anders kunnen oppakken. Ook dit was snel geregeld en met een half uur zou de shuttle naar het vliegveld vertrekken. Nou denk ik dat ze hier geen klok hebben, of niet op de goede klok hebben gekeken. Maar dat halve uur werd ruim 1,5 uur voordat we gingen. En waar het wachten op was is ons nog steeds niet duidelijk.

Maar daardoor vielen onze “wilde” plannen wel in duigen. We wilden onze koffers al vast afgeven op de airport en dan met de skytrain naar een outlet mall (bedankt voor het idee Syren en Tim). We waren nu alleen wat later en we hadden trek en na het eten was het al na 2 uur en de rij bij de douane was aardig opgelopen. En omdat we niet in de toekomst kunnen kijken durfde ik het niet aan om nog naar de mall te gaan. Dus helaas, uitgebreid shoppen ging ‘m vandaag niet worden. De rij bij de douane viel achteraf wel mee, ineens begon de rij te lopen en waren we er ook zo door. Ons handbagage koffertje werd er uit gehaald, er bleken nog 3 flessen water in te zitten, oeps… Die moesten we achterlaten, geen probleem…

Toen zijn we rustig langs wat winkeltjes gelopen, hebben nog een magneetje en een pin gekocht en zijn langzaamaan naar de gate gelopen. Waar we, zoals we van onszelf gewend zijn, veel te vroeg zijn en nu dus een paar uur moeten overbruggen voordat het boarden begint.

Dat boarden ging prima en we zaten op rij 18, redelijk kort achter de premium economy, wat is dit een fijn vliegtuig, zo ruim opgezet. Qua eten, keuze uit 3 verschillende dingen en smaakte zoals vliegtuigeten smaakt, prima maar geen culinair hoogstandje… Lars was niet fit en heeft bijna de hele vlucht de ogen dicht gehad (hij zegt dat hij niet heeft geslapen). Kenzi heeft volgens mij wel een paar uurtjes geslapen en ik ben ook zeker 3 uur aan het dommelen geweest. Stephan heeft maximaal 1 uurtje geslapen. Maar al met al is mij de eerste vlucht meegevallen. En toen waren we München waar de douane ook zo  geregeld was, allemaal door de zelfscan (hahaha). We hadden nog een uurtje tot het boarden zou beginnen. Hier was niet een speciale ruimte waar je per gate kon zitten, waardoor het allemaal een beetje door elkaar liep. Maar goed, het boarden van onze vlucht begon eerder dan die van Trondheim terwijl die eerder zou vertrekken. We zijn dan ook op tijd vertrokken en de ogen van de meesten van ons vielen gelijk toe. Deze vlucht zou iets meer dan 1 uur duren, goed te doen dus.

En ja hoor, binnen no time begon de landing… Zo snel mogelijk het vliegtuig uit en naar de band om de koffers op te halen. Dat duurde wel even hoor, voor die van ons kwamen, maar uiteindelijk waren we herenigd met alle 4 de koffers. Opa en oma waren al gespot en Kenzi was al even naar het raam gelopen om ze te “spreken”. Maar nu konden we echt naar ze toe, zo fijn… Na een paar dikke knuffels besloten om eerst maar bij de la Place een hapje te eten. Lars was heel duidelijk, hij wilde fruit hebben. Gelukkig hadden ze een bakje vers fruit bij de la Place. Lars eentje en Kenzi en ik hebben er samen 1 gedeeld. Stephan had (volgens mij) een saucijzenbroodje en mijn ouders hebben ook maar wat gegeten, want eer we thuis zouden zijn was het ook 19:00 uur.

Nadat de buikjes gevuld waren op naar de auto’s, Stephan en Lars bij mijn vader in onze auto en Kenzi en ik bij mijn moeder in hun auto. Ik heb de hele rit zitten kletsen, af en toe aangevuld door Kenzi. Klaarwakker was ik, ik kon er nog wel een paar uur tegen. Inderdaad, rond 19:00 uur waren we thuis, wat fijn om de luxe van je eigen huis te hebben. Mijn ouders zijn vrij snel weg gegaan, pap en mam, nogmaals bedankt voor het ophalen, dat is zo fijn!!!

Nu begon voor ons het uitpakken van de spullen. Maar samen is dat ook zo gedaan. Moet je niet van de trap vallen!!! Ik had wat naar zolder gebracht en nam de tree niet goed waardoor ik een paar treden miste. Auch, pijnlijk… En gelijk vielen mij mijn dikke enkels op, dat kan toch niet zo snel na het vallen komen? Dat is vast van het vliegen. Fijn hoor, nog zoveel te doen. Dus ik ben maar zittend op bed de koffers gaan uitruimen, want lopen was vrij pijnlijk. Daarna neergeploft op de bank, de was doe ik zondag wel.

Al met al heb ik het volgehouden tot een uurtje of 11, toen heb ik Kenzi ook naar bed gestuurd. Lars was al in slaap gevallen maar bleek wat koorts te hebben. Dus die heb ik nog even wakker gemaakt zodat hij zich kon omkleden. Hoe laat Stephan naar bed is gegaan weet ik niet, ik sliep al. En na een heerlijke nacht in mijn eigen bed ben ik rond 10 uur vanochtend maar uit bed gegaan. Stephan was al boodschappen doen, Lars heb ik even wakker gemaakt om te checken hoe het met hem was, nog steeds wat koortsig maar hij was wel binnen no time beneden. Kenzi moet nu (het is inmiddels 13:00 uur) nog beneden komen…

We kijken terug op een ontzettend gave vakantie, Canada zit in ons hart, maar niet zoals de USA. Willen we nog een keer? Zeker, maar dan met een auto en in hotels/motels/cabins, we zijn er nu allemaal zeker van dat dat beter bij ons past. Wat volgens veel mensen een voordeel is, dat je altijd alles bij je hebt, vind ik toch duidelijk een nadeel hoor. En als het bed van je camper niet lekker ligt, dan zit je daar 3 weken (in ons geval) aan vast. Als een hotelbed niet lekker ligt dan heb je de volgende nacht een ander bed die mogelijk wel beter ligt. Ook ben ik blij dat ik vaste grond onder mijn voeten heb, die camper beweegt altijd.

Na bijna 4000km de camper weer inleveren en terug naar het gewone leven, wat helaas ook gelijk weer begint als je thuis bent, kijken we terug op een heerlijke tijd met ons 4-en waarbij we mooie dingen hebben gezien en geweldige herinneringen hebben gemaakt. Hier kunnen we mooi op terugkijken samen.

Allemaal bedankt voor het meelezen, het niet altijd WiFi hebben en dan ’s ochtends jullie reacties niet kunnen lezen vond ik wel lastig hoor. Want ja, jullie horen ook bij ons ochtendritueel tijdens deze vakanties.